Узоқ қариндошимизникига меҳмонга бордик. Бизни тўрт киши ўтирган хонага олиб киришди.

У ерда ўрта ёшлардаги киши одоб билан гапирар, қолганлар мафтун тинглашар, аҳён-аҳёнда савол ташлаб қўйишарди. Кўп ўтмай, у киши соатига қаради-да, бир жойга бориши лозимлигини айтиб, ўрнидан турди. Ҳаракатини кузатар эканман, унинг оқсашини сездим, босган қадамидан товуш чиқарди. Демак, бир оёғи ясама...
У кетгандан сўнг ўзаро суҳбатимиз қовушмади, бироз ўтириб, тарқалдик.
Шукрона айтаман сенга Худойим,
Сенинг омонатинг — 
оёқларим буд.
* * *
...Хоразмлик ажойиб ўртоғим бор эди. Огаҳий, Мунис, Шерозий ғазалларининг кўпини ёд олган. Муҳаммад Юсуфни яхши кўриб, тўпламларини кўтариб юрарди. Бир кеча у хонамизга шошиб келиб, нимагадир қоқилиб кетди. (Ўша пайтлар ётоқхонада турардик.) Менда ҳаяжон зўрлик қилди-да: «Кўзингизга қарасангиз бўлмайдими?» деб юбордим. Саволим жавобсиз қолди, унинг кўзлари кўрмас эди.
Шукрона айтаман, ўзингга Аллоҳ,
Сенинг омонатинг — 
соғлом кўзларим.
* * *
...Ёз кунлари эди, оғайнимнинг машинасида қаергадир кетаётган эдик. Йўлда курсдошимизни кўриб қолдик. Шу яқинда турадиган бошқа курсдошимизни кўришга баҳона топилди. Уйига бордик. Отаси чиқди, сўрашдик, эътибор қилмаган эканман, бироздан сўнг оғайнимни сўрадим. Отахон юзларимга қараб қотиб қолди, яна қайтардим. Отахондан садо чиқмади. Шунда йўлда қўшилган дўстим имо-ишора билан тушунтирди. Миямга бир нарса чарсиллаб урилгандай бўлди.
Шукрона айтаман, Аллоҳ ўзингга,
Омонатинг сенинг — 
икки қулоғим...
* * *
Бизнинг оёқларимиз бут, хоҳлаган ишимизни қиламиз, хоҳлаган жойимизга борамиз, кўнглимиз тусаган тўй-ҳашамларни қолдирмаймиз. Нафсимиз буюрганига юрамиз. Аммо ақлимизни жойига қўйиб, кунларимизга осойиш берган Яратувчига шукрона айтмаймиз. Нега?
Дунёнинг мўъжизаларини кўриш учун берилган кўзларимиз соппа-соғ. Ҳар саҳар туриб, тонг отишини кузатаман, гуллар, чиройли нарсаларга қараганда кўзим, дилим қувонади. Бизга бу имкониятларни Аллоҳ берди, истаса маҳрум қилади. Қулоғим қушларнинг сайрашини, момақалдироқнинг гумбурлашини, сувнинг шовқинини, ҳатто итнинг ҳурганинию, пашшанинг ғинғиллаганини-да  эшитади. Аллоҳга шукрлар айтаман...
Шукрона айтаман Сенга Худойим,
Омонатинг ўзим, 
жисмим ва жоним.
Акмал ИКРОМ