Хизмат юзасидан Самарқанддаги кексалар ва ногиронлиги бўлган шахслар учун «Саховат» интернат уйига борганимизда ҳамма журналистларга доим одат бўлиб қолганидек, бу ерда кексаларга яратилган шароитлар, озиқ-овқат ва хоналар жиҳозланишини ўзимизча кўздан кечирдик.

Қайсидир ҳамкасбимиз директордан янги таъмирланган бинони бу ҳолатга келтириш учун қанча маблағ сарфланганини сўраса, бошқаси спорт зал, кутубхонанинг қай аҳволда эканлиги билан қизиқарди.

Мени эътиборимни тортган нарса эса бу ерга ношуд ва бемеҳр фарзандлари томонидан ташлаб кетилган қарияларнинг бизларга ўзларини хурсанддек кўрсатишга уринишлари бўлди. Қай бирининг олдига бормай давлат томонидан яратилган шароит ҳамда ҳамшираларнинг ширинсуханлиги ҳақида гапириб, бу ерга келиш фақат уларнинг эмас, балки ҳамманинг тақдирида юз берадиган қисматдек хотиржам ва кўнгли тўқ гапиришарди.

Ҳа-ҳа ишонаверинг, уларнинг ҳеч биридан «Тақдир эканда, нима дейсиз энди.

Ҳаммага ҳам ўзи орзу қилганидек кексайиш насиб қилавермас экан» деган ўксинишни эшитмадим. Аммо, назаримда уларнинг нигоҳлари туб-тубида ана шу жумла зуҳур этгандек эди.

Қайтанга ҳаммалари ўзларини худди олийгоҳ ётоқхонасида ўйнаб-кулиб юрган ўспирин талабалардек тутишарди.

Қариялар уйидаги одамлар ёши бир жойга бориб қолган бўлсаларда спорт залида полвон тошларни кўтариб бир-бирига ҳазил-ҳузил қилаётганлари, кенг бассейнда маза қилиб сузаётганлари ва катта кутубхонада яйраб китоб ўқиётганларини кўриб ростдан ҳам булар ҳаётдан мамнун бўлсалар керак деган хаёлга келдим.

Шу вақт мен бироз олдин бассейнда ўзининг бошқалардан кўра тезроқ суза олиши билан мақтанаётган бир отахоннинг ҳовлидаги боғ томонга кетганини кўриб, суҳбатлашмоқ учун олдига бордим.

– Ҳа отахон, мева егингиз келдими?

– Йўғе, бу дарахтларни биринчи келган вақтларимда ўзим экканман. Шунинг учун кунда бир-икки марта келиб парваришини қиламан.

– Ростдан ўзингиз истаб бу ишни қиласизми ёки кимдир топшириқ берадими?

– Умрим деҳқончиликда ўтгани учун қўлимга кетмон олмасам туролмайман. Дарахтларга қараб, уларнинг мевасини териб завқланаман. Айниқса меваларни бу ердаги бошқа одамларга меҳрибон бобо сингари улашишдан кўра хуш ёқадиган иш йўқ мен учун...

Келганимдан буён ўзини бахтлидек кўрсатиб, фарзандларини бошқалар ёмонламаслиги учун ҳаракат қилаётган бу нуроний отахон мана шу ерда беихтиёр қалбини очиб қўйди. Ҳа, у оиласи ҳақида гапирмаса ҳам мен унинг набираларига мева улашаётган дамларини жуда-жуда қўмсаётганини қалбан ҳис қилгандим.

Камолиддин РЎЗИМАТОВ