Мен дунёга келганимда, бунгача фарзандлари турмай, юрагини олдириб қўйган ота-онам қўрқув ва ҳадикдан суюнишни ҳам, йиғлашни ҳам билмай қолишган экан. Чақалоққа исм қўйиш эса ҳеч кимнинг эсига келмабди. Митти қизалоқни кимдир Ўлмасхон, кимдир Тўхтахон, яна биров Тошхон, деб чақира бошлабди.

Чиллам чиқиб, таҳлика бироз ортда қолгач, яқинларим менга исм қўйиш ниятида кўпни кўрган нуроний бир отахоннинг олдига боришибди. У киши анча ўйга толгач, «Исми Салимахон бўлсин!», дебди. Шундан кейин дадам шу исм билан менга туғилганлик тўғрисидаги гувоҳномани олган экан.

Мактабга борганимдан кейин исмим ўзимга ёқмай қолди. Синфдош дугоналаримнинг Феруза, Дилфуза, Гулнора, Хумора каби исмларига ҳавасим келарди. Онамга «Нимага менга бунақа исм қўйгансизлар?», деб хархаша қилардим. Онам бўлса, «Қўй, ундай дема», деб менинг кўнглимни кўтаради. 

Йиллар ўтиб, катта корхонада таржимонлик қила бошладим. Энди ёстиқдай-ёстиқдай луғатлар кундалик ҳамроҳимга айланди. Кунларнинг бирида луғат титкилаб ўтириб, «Салим» сўзининг таржимаси «соғлом» эканини ўқиб қолдим. Бунинг замирида болага ҳеч қандай зиён-заҳмат етмасин, соғ-саломат вояга етсин, деган ният борлигини тушундим. Балки шу исм сабаб, ёшлигимдан соғлом бўлиб ўсгандирман. 

Шундан кейин ота-она фарзандига исм қўяётганда унинг қандай маъно англатишини ҳам албатта эътиборга олиши кераклигини тушундим.

 Салима ХОЛДОРОВА