ёхуд тарбиянинг муҳим бўғини

«Йигит кишига қирқ ҳунар оз», дейди халқимиз. Албатта, эркак киши олий маълумот ололмаслиги мумкиндир, бироқ ҳунарсиз бўлиши мумкин эмас. Чунки айнан шу ҳунари орқасидан ризқ териб, оиласини боқиши лозим», дейди қўқонлик ёш ҳунарманд Авазбек Улуғбеков.

Авазбек пичоқчилик, мисгарлик ҳунари ортидан нафақат юртимизда, балки хорижда ҳам танилиб улгурди.

Уста йигит ҳунарманд ­оиласида дунёга келган. Ўн ёшга тўлар-тўлмас отаси Рустам акага ёрдамчи бўлиб устахонада ишлай бошлади. Ота касбига чин кўнгилдан меҳр қўйгани сабаб, мактабни битиргач, ўз шахсий ишини бошлашга аҳд қилди. Якка тартибдаги тадбиркорлик ишини бошлашда бироз қийинчиликларга дуч келса-да, секин-аста ҳаммаси изига тушиб кетди. Бунда унга ҳаракатчанлиги, зеҳни, меҳнатсеварлиги, қатъиятлилиги ёрдам берди, дейиш ҳам мумкин. Аммо бу муваффақиятларнинг таг замирида отанинг тўғри тарбияси, болаликдан меҳнат қилишга бўлган кўникма, берилган имкониятдан оқилона фойдаланишга интилиш мужассам.

— Эркак киши, аввало, ўз оиласи учун масъул, — дейди ёш ҳунарманднинг отаси Рустам ака. — Чунки оила тўқ, фаровон, бой бўлса, жамият, давлат бой бўлади. Жамиятга ҳар томонлама мукаммал фарзандларни тарбиялаб беради. Ўғлимга ҳалол меҳнат орқали ризқ топишни ва эгаллаган ҳунари келажакда унга обрў-эътибор келтириши мумкинлигини уқтиришдан чарчамадим.

Ёш ҳунарманд бугун ўзи ясаган пичоқлари, мисгарлик буюмлари билан элга танилган. Россия, Қозоғистон давлатлари билан улгуржи савдони йўлга қўйган. Бундан ташқари, юртимиз ҳамда хорижда ташкил этиладиган миллий санъат кўргазмалари, фестивалларда унинг ишига қизиқиш билдирувчи харидорлар жуда кўп топилади. Устахонасидаги чироқ эса ярим тунгача ўчмайди. Унинг миллийлигимизни ўзида жо этган, ўзбекона қалб шундоқ сезилиб турадиган, заминимиз суратлари акс этган буюмлар яратишга иштиёқи жуда баланд. Буюмларга бутун меҳрини бериб ишлайди, сўнг уларни харидорга гўёки қалбининг бир парчасини бераётгандек авайлаб тақдим этади.

Авазбекнинг устахонасидан чиқар эканмиз, кети узилмаётган хорижлик ва юртимиз харидорларидан ташқари, бу ҳунарни ўрганишга иштиёқманд ёшларнинг устани излаб келганини ҳам кўрдик. Уларнинг юзида қизиқиш билан бирга, сурур барқ уриб туради. Буни кўриб, миллий ҳунармандчилигимиз яна минг йиллардан кейин ҳам дунёда шундай қизиқиш уйғота олишига амин бўлдик.

Гўзалой МАТЁҚУБОВА