Чоршанба
25-Март 2026
Ҳаёт юрак уришига ўхшайди. Агар у бир текис бўлса, орзу қилишдан тўхтаймиз.
Саноқли сониялардан сўнг келажагимни ҳал қилиши мумкин бўлган синов бошланади. Бу кунни беш йил кутдим. Шунча марта бошим эгик қишлоққа қайтдим. Отамнинг кўзига тик қарай олмадим.
Бу сўнггисими, билмадим. Аммо қисматга кўниш йўқ. Албатта ўқийман, албатта, одам бўламан... Соат 15:00, демак, бошланди. Қолгани эсимда йўқ…
Бугун имтиҳон натижаси эълон қилинади. Ёнимда телефон. Ниҳоят, жавоб келди. Кириш имтиҳони жавоби. 145 балл. Давлат гранти. Ўзимни йўқотиб қўйдим. Кўзларимга ишонмайман. Йўқ, ишонаман. Балки адашган бўлишса-чи. Шу тобда қўнғироқ жиринглади.
— Ўғлим, нима бўлди?
— Ота, грант асосида ўқишга кирдим!..
Отамнинг шу тобдаги ҳолатини тасвирлашга ожизлик қиламан.
Онамнинг кўнгли бўш. Ёшлигимда қийинроқ фанлардан «беш» олиб келсам, нуқул пешонамни силаб йиғлардилар. Ўзимнинг доно ўғлим! Бу сўзларга кўникиб кетганман. Аммо отам. У киши бошқа масала. Оиладаги тарбия шунақами ёки бошқа сабаб. Менга ҳам, акамга ҳам отам жуда қаттиққўл, ҳеч нарсадан таъсирланмайдиган инсондай туюларди. Аммо ўша куни отамдан анча олисда бўлсам ҳам кўзларидан оқаётган ёшни ҳис қилдим.
— Ўғлим, сенга раҳмат! Овоз узилди...
Шундагина беш йил журналист бўлиш учун эмас, шу бир оғиз сўзни эшитиш учун ҳаракат қилганимни ҳис қилдим.
Каримжон ЗАРИПОВ,
Журналистика ва оммавий коммуникациялар
университети 1-курс талабаси
Инсон ҳаётидаги бирламчи восита сувдир. Унга инсонларнинг ҳар кун эҳтиёжи тушади. Кўл ҳам инсонларга беминнат хизмат қилади. Сув ҳар қандай нотоза нарсани тозалай олади, ҳар қандай кирни ювиб кеткиза олади. Инсонларнинг ҳам пок ва озода бўлишини таъминлаб беради. Сув инсоннинг танасини покласа, илм инсоннинг қалбини ҳар қандай чиркиндилардан тозалаб, уни поклашга хизмат қилади.
Батафсил
Заҳириддин Муҳаммад Бобурнинг «Бобурнома» асари ўзбек мумтоз адабиётининг ноёб дурдоналаридан бири бўлиб, унда тарих, адабиёт, география, этнография, атроф-муҳит ва инсон руҳияти бир-бири билан чамбарчас боғлиқ ҳолда акс этган. Асарнинг энг диққатга сазовор жиҳатларидан бири – табиат ва инсон муносабатларининг чуқур, самимий ва фалсафий талқини.
Батафсил
Ўзбекистон Фанлар академияси Ўсимлик моддалари кимёси институти олимлари маҳаллий ўсимликларнинг сувда эрувчи полисахаридлари асосида экологик тоза ва тўлиқ биопарчаланадиган плёнкалар олишнинг янги оптимал рецептурасини ишлаб чиқди.
Батафсил
Инсон ҳаётидаги бирламчи восита сувдир. Унга инсонларнинг ҳар кун эҳтиёжи тушади. Кўл ҳам инсонларга беминнат хизмат қилади. Сув ҳар қандай нотоза нарсани тозалай олади, ҳар қандай кирни ювиб кеткиза олади. Инсонларнинг ҳам пок ва озода бўлишини таъминлаб беради. Сув инсоннинг танасини покласа, илм инсоннинг қалбини ҳар қандай чиркиндилардан тозалаб, уни поклашга хизмат қилади.
Заҳириддин Муҳаммад Бобурнинг «Бобурнома» асари ўзбек мумтоз адабиётининг ноёб дурдоналаридан бири бўлиб, унда тарих, адабиёт, география, этнография, атроф-муҳит ва инсон руҳияти бир-бири билан чамбарчас боғлиқ ҳолда акс этган. Асарнинг энг диққатга сазовор жиҳатларидан бири – табиат ва инсон муносабатларининг чуқур, самимий ва фалсафий талқини.
Ўзбекистон Фанлар академияси Ўсимлик моддалари кимёси институти олимлари маҳаллий ўсимликларнинг сувда эрувчи полисахаридлари асосида экологик тоза ва тўлиқ биопарчаланадиган плёнкалар олишнинг янги оптимал рецептурасини ишлаб чиқди.
Газетанинг ўтган сонида «Фаровонлик тафаккурни туман билан қопламасин» сарлавҳали таҳлилий мақолани катта қизиқиш билан ўқиб чиқдим. Ҳаётимиздаги қанча-қанча нарсани исроф қилаётганимизга, тафаккуримиздаги камчиликларга ойна тутилибди мақолада.
Унга кўра, Чиқиндиларни бошқариш ва циркуляр иқтисодиётни ривожлантириш агентлигида республика ишчи штаби ташкил этилиб, тадбир давомида санитар тозалаш корхоналари томонидан барча ҳудудлар қаттиқ маиший чиқиндилардан тозаланади.
