Жамиятимизда шундай инсонлар борки, атрофидаги бўлаётган ишларга ҳам, юз бераётган бирор нохушликка ҳам бефарқ эмас. Доим уйғоқ ва серҳаракат бундай инсонлар ҳеч қачон бировдан ёрдамини аямайди, кўз олдида юз бераётган воқеага жим қараб турмайди.

Баъзилар бор, ҳаттоки ўз жигари – бир қориндан талашиб тушган ака-укаси билан мерос талашиб ҳатто юз кўришмас бўлиб кетишгача бораётгани, яна кимдир ўз жигарбандини инсон деган муққадас номга доғ тушириб, сотиб юбораётгани ёки меҳрибонлик уйларига ташлаб кетаётгани ачинарли ҳолдир. Норин тумани «Қизилтов» МФЙ ҳудудида яшовчи 1978 йилда туғилган Улуғбек Қаюмов ҳамда 1995 йилда туғилган Сардорбек Солиев яқинда ўзларининг қаҳрамонлиги билан ана шундайларга инсонийлик намунасини кўрсатиб қўйиш­ди.

Жорий йилнинг 5 март куни пешин маҳали Улуғбек ва Сардорбек ўз манзили томон кетаётиб, Катта Андижон канали томонидан ёрдам сўраб бақирган овозни эшитиб қолишади. «Югуриб бориб каналга қарасак, сув юзида гоҳ кўриниб, гоҳ кўринмай икки қиз оқиб кетмоқда, – деб ҳикоя қилади йигитлар. – Бундай пайт­да ўйлаб, мулоҳаза қилишга ҳам вақт йўқ, ҳар дақиқа ғанимат. Агар кимдир шиддат билан оқаётган сувга тушиб, уларни қутқармаса, ёрдам бермаса кеч бўлиши аниқ».

Йигитлар ўйлаб ўтирмасдан, тезкорлик билан нима қилиш кераклиги ҳақида чора излашди. Хўш нима қилиш керак? Ўша жой яқинида йўл ёқасига боғлаб қўйилган чорва молларига кўзи тушиб, тезкорлик билан уларнинг арқонларини ечиб бир-бирига боғлашди. Иккита узун арқон ясаб, ҳеч иккиланмасдан бирини Улуғбек, бошқа бирини Сардорбек ўзларининг белига боғлашди. Икки азаматнинг кўзига шу дамда ўзларининг азиз жони эмас, бегона инсонларнинг ҳаётини сақлаб қолиш, уларни имкон қадар тезроқ қутқаришдан бошқа нарса кўринмасди.

Баҳорнинг айни салқин вақтида сувнинг этни жунжиктирувчи совуқлиги ҳам йигитлардаги мардлик, жасорат, инсонийлик туйғулари олдида заррача сезилмади. Ҳеч иккиланмай ўзларини шиддат билан оқаётган сувга ташлашди ва минг машаққат билан, икки қизни каналдан олиб чиқишга муваффақ бўлишди.

Минг афсуски қилинган саьй-ҳаракатларга қарамай, қизлардан бирининг ҳаётини сақлаб қолишнинг имкони бўлмади...

Биз ҳикоямиз сўнгида, фахр ила, бу йигитларнинг мардлиги, жасорати учун «отангга балли, азаматлар», дегимиз келди. Сизнинг томирларингизда, буюк аждодларимиз қони жўш ураётганидан бениҳоя қувондик. Орамизда сиз каби мард, инсонийлик бурчини ширин жонидан устун қўювчи ёшларимиз бор экан, келажакдан умидимиз юксак. Жасоратингизга балли, азаматлар.

Авазбек КАРИМОВ,

Ўзбекистон Экологик партияси

Норин тумани кенгаши раиси