Яқинда бир қариндошимиз қизини бадавлат хонадонга унаштириб қўйди. Барча қариндош-уруғлар йигитнинг мол-давлати уларнинг камини тўлдириб, ҳаётини шоҳона қилиб юборадигандек, қуда томонни мақтагани-мақтаган. Тўй эгалари эса икки ёшни тезроқ уй-жойли қилайлик, деб ўзини тўрт томонга уряпти. Гўё илинган ўлжани қўлдан бой беришса, қизи дунёдан ёлғиз ўтадигандек.

Бўлажак тўйнинг овозаси етти маҳаллага етди. Кимдир: «қизнинг омади бор экан, шундай жойга келин бўляпти», деса, яна бири: «тўй фалон тўйхонада бўлармиш», деб гап сотади. Аммо ҳеч ким: «қизи ҳали ёш эди, сал шошмаса бўларди», деб айтмади.

Тез фурсатда тарқалган бу янгилик нафақат келин томонни, балки маҳалладагиларни ҳам саросимага солиб қўйди. Ҳаттоки мен ҳам бу хабардан эсанкираб қолдим. Чунки коллежни эндигина тугатаётган жиянимнинг тўйга розилик беришини кутмаган эдим-да!

Ёш қизнинг бир дунё орзулари бор эди: ўқишга киришни, бирор касб эгаллашни ният қилганди. Фан олимпиадасида фахрли ўринларни эгаллаб, университетга ҳужжат топширишни ният қилганди.

Хавотир олиб, Мафтунанинг олдига бориб, сўрадим:

— Нега бу тўйга розилик бердинг?

Бечоранинг рангида ранг қолмабди. Кўп сиқилганиданми, аввалги гулгун чеҳраси ўрнида фақат тунд бир қиёфа қолганди. Биз у билан яқин сирдош бўлганимиздан, менга кўнглини очиб, хўрсинибгина гап бошлади:

— Ҳа, тўйга рози бўлдим. Ойимнинг айтишича, йигит яхши ишда ишлар, ота-онаси ҳам анча бадавлат одамлар экан. Уйлари ҳашаматли, бир нечта машиналари бормиш... Хуллас, «камчилик кўрмайсан, ўқишинг, ишингга келсак, шунча мол-давлатли одамлар сен топадиган бир-икки сўмга муҳтож эмас», деди.

Мафтунанинг ота-онасига бирор нима дейишга ботинолмадим. Негаки, катталар бош-қош бўлиб, қўшқўллаб топширишга шай бўлиб турганида бизнинг сўзимиз сувга чизилган суратдек гап.

 Йигит бадавлат оиланинг фарзанди бўлса, нима қилибди? Бу қурилажак оила ҳар томонлама мустаҳкам, бахтли бўлишини таъминлайди, дегани эмас-ку?! Наҳотки, ота-она шу сабабдан қизининг истакларини саробга айлантириб, уни ёш турмушга узатиб, келажагини хавфга қўяётганини англамаса?..

Ҳозир кўпчилик бахтнинг қадрини пул, мол-дунё билан ўлчайдиган бўлиб қолди. Совчилар бадавлат бўлса, айримларнинг кўзини парда босиб қолиши кейин тўғрилаб бўлмас оқибатларга олиб келяпти. Бунинг олдини олиш эса ўз қўлимизда.

Таҳририятга Бухородан келган хатни

Дурдона САФАРОВА

оққа кўчирди.