Шанба
06-Июн 2026
Мустақилликдан илгари бир вилоятда таниқли журналист, ёзувчи устозимиз яшаб ўтганди. Суҳбати дилтортар, одамохун инсон эди. Шогирдларига эътиборли, меҳрибон, ғамхўр эди.
Шаҳарда уйсизликдан қийналиб юрган бир шогирдига каттагина ҳовлисини шундоқ текинга ҳадя қилиб юборди. Устознинг бундай саховатидан кўпчилик ҳайратланди. Ўн нафар фарзандга ота бўлган устоз фақат битта масалада армони бор эди. Тўнғич ўғли ноқобил чиқди, жиноят устига жиноят қилавериб умри қамоқхонада ўтди. Дарди ичида бўлган устоз кўп куюнди, кўп изтироб чекди. Унинг оиласидаги бу муаммодан кўпчилик хабардор эди. Таскин, далдалар кор қилмасди.
Кунларнинг бирида устоз қаламкаш ҳамкасблари, шогирдлари билан бир даврада гурунглашиб қолди. Ўша кунлар мамлакат Олий Мажлисига номзодлар кўрсатилаётган эди. Шогирдлардан бири устозга юзланиб, шундай деди:
— Устоз, номзодингизни депутатликка кўрсатмайсизми? Обрўйингиз етарли, сизни кўпчилик қўллайди. Сайланишингизга ҳеч қандай шубҳа йўқ.
Устоз узоқ ўйланиб қолди. Сўнг чуқур хўрсиниб, жавоб қилди:
— Бундай қилишга ҳақим йўқ.
— Нега?
— Маънавий ҳақим йўқ.
— Нега энди, устоз?..
— Мабодо сайловчилар билан учрашувда биронтаси фарзандларингиз ҳақида гапириб беринг, деб сўраб қолса, нима дейман?..
Савол берган шогирд мулзам тортиб, жимиб қолади.
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
Батафсил
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
Батафсил
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
Батафсил
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
Бугунги кунда давлатимиз томонидан сайёҳликни ривожлантиришга катта эътибор қаратилиб, бу борада муҳим шарт-шароитлар яратилмоқда. Мавжуд имкониятлардан фойдаланган ҳолда элдошларимиз юрт кезиб, дунёни томоша қилишга ошиқмоқдалар.
Борлиқдаги ҳар бир нарса инсон манфаатларига хизмат қилади. Инсоннинг тинч ва фаровон ҳаёт кечириши учун минглаб табиий неъматлар туҳфа этилган. Аммо уларнинг барчаси ўлчовли. Ҳар бир киши ана шу ўлчов масъулиятини ҳис қилиб яшашга бурчлидир.
