Шанба
06-Июн 2026
— Ҳой, ер ютгур, укангга қарамайсанми? Қаерларда санқидинг, даданг келсин, бир адабингни бердирмасамми...
Бола жим. Онасига жиддий боқади. Қорамтир юзлари тунд. На қўрқаётгани, на афсусланаётгани сезилади. Кўзларининг туб-тубида ўкинчми, ўчнинг шарпаси. Эгнидаги тор куйлак рангсиз, тани билан биттадек. Шимининг бир почаси йиртиқ. Иккинчиси шимарилган. Оёқлари яланг. Турибди.
— Қўлингдаги нима? — Аёл болага яқинлашди. Бола узатди. Аёлнинг кафтидаги нарса ялтиллади.
— Пул-ку, қаердан олдинг? — Аёлнинг овози майинлашди, — майли, бор ўйна.
Кечқурун оила дастурхон атрофида жам бўлди. Укасини ургани эмас, пул топиб олгани айтилди. Отаси мамнун жилмайди, ҳатто бошини силаб қўйди. Биринчи марта овқатини охиригача еди. Ҳеч ким койимади. Дунёда меҳр борлигини билди. Кейин уйқуга ётди. Ялтироқ, думалоқ — одамларни, оламни ўзгартиришга қодир — пулдан кўп топишни орзу қилган кўйи ухлаб қолди.
…Кун ботиб бормоқда. Болакай кўприкча устидаги тупроқни кичкина бармоқлари билан эҳтимол юзинчи марта элаб чиқди. Аммо пул йўқ, тополмади. Бошини эгганча маъюс ва хорғин ўтириб қолди. Шу тобда у кечаги кунни, меҳрни қумсарди. Начора, пул йўқ. Умиди ҳам сўниб битди. Борлиқни қоронғилик қуршаб келарди.
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
Батафсил
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
Батафсил
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
Батафсил
МУҚАДДИМА
Ҳақиқий ёзувчи-шоирлар ҳақиқатни ёзишни хуш кўради. Дунёнинг қайси бир четидаги адолатсизлик уларга худди ўзининг уйида рўй бераётгандек туюлади. Қайдадир адолатнинг барқарорлиги ёки ғалабаси уларнинг руҳиятини кўтаради. Улар ҳар бир яхши одамнинг муваффақиятидан қувонади, одамларнинг муаммолари эса уларнинг ҳам дардига айланади.
...Уйига ҳалок бўлгани ҳақида қорахат жўнатишади. Яқинлари, бир ўғли билан уйда қолиб, зор-интизор кутаётган аёли қайғули хабардан қаттиқ изтиробга тушишади. Қишлоқ аҳли, яқинлари унинг учун аза тутишади. Ўша машъум қорахатдан сўнг орадан саккиз ойча вақт ўтиб...
...Хурсанд аммам энам билан тенгдош, иккиси ҳам қутлуғ саксон ёш остонасида. Ҳордиқ куни меҳмон бўлиб келди, мириқиб суҳбатлашдик. Нимагадир, аммамни болаликдан опа, деб қадрлаймиз, тўнғичларимиз шундай атаган, биз уларга эргашган бўлсак керак.
Бугунги кунда давлатимиз томонидан сайёҳликни ривожлантиришга катта эътибор қаратилиб, бу борада муҳим шарт-шароитлар яратилмоқда. Мавжуд имкониятлардан фойдаланган ҳолда элдошларимиз юрт кезиб, дунёни томоша қилишга ошиқмоқдалар.
Борлиқдаги ҳар бир нарса инсон манфаатларига хизмат қилади. Инсоннинг тинч ва фаровон ҳаёт кечириши учун минглаб табиий неъматлар туҳфа этилган. Аммо уларнинг барчаси ўлчовли. Ҳар бир киши ана шу ўлчов масъулиятини ҳис қилиб яшашга бурчлидир.
