Пайшанба
23-Июл 2026
Бу воқеага чамаси тўрт-беш йилча бўлиб қолди. Ўша вақтлари уйимизнинг ёнида кичкинагина ариқ бўлар эди. Ундан қўшнимиз Aбдумалик ака томорқасига сув ҳайдарди.
Кўча юзи бўш тургани учун менда у ерга дарахт экиш фикри пайдо бўлиб қолди. Шунда бир кун келиб йўлдан ўтаётган одамлар дарахтларнинг соясида ўтириб, нафас ростлаб олади. Шу ниятлар билан Aбдумалик аканинг ариғи четига тол экишни бошладим. Экиб бўлгач, уларни парваришладим. Қўшнимиз Aбдумалик акага бу ишим унчалик хуш келмади чоғи, ҳар олдимдан ўтганда «Толингни ол менинг ариғимдан!» – дея дағдаға қилиб ўтаверди. Унинг бу гапларига эътибор бермадим.
Вақт ўтиб, дарахтларим кўкариб новда чиқара бошлаганди. Бир куни Aбдумалик ака ариғидан томорқасига сув ҳайдаётган экан, мен ҳам қўлимга челак олиб дарахтларимни суғоришга киришдим. Бир пайт жаҳл билан қошларини чимирганча қўлида белкурак тутган Aбдумалик ака пайдо бўлди ва менга «Қоч-қоч! Сув тошиб кетяпти!» – деганча сувни тўхтатиш майлида барча дарахтларнинг томирини белкурак билан чопиб чиқди.
Кичкина бўлганим учун унга қаршилик қила олмадим. Барча уринишларим беҳуда бўлди. Толлар қуриб қолди. Шунда ҳам таслим бўлмасдан яна дарахт кўчатларини ерга қададим. Баҳор келиб улар ҳам униб новдалай бошлади. Мен бундан ўзимда йўқ бахтиёр эдим. Аммо яна шу ҳол такрорланди. Aбдумалик ака сув ҳайдаш баҳонасида ниҳоллар томирини чопишни бошлади. Мен ҳам жим турмасдан бобомни чақирдим. Бобом эса «Ҳой, Aбдумалик, нималар қиляпсан? Ёш боланинг меҳнатини қадрламайсанми? Ўзингку ҳеч нарса экмайсан. Экканни ҳам кўролмайсан. Aхир шу дарахтлар катта бўлса, сен ҳам шуларнинг соясида дам оласан», – дея танбеҳ бера кетди. Бобомнинг гапларидан кейин Aбдумалик ака ишини тўхтатди-да, индамасдан уйига кетди. Мен эса томири чопилган дарахтларимни олиб ташлаб, ўрнига янги кўчат олиб келиб экдим. Шу-шу бўлдию бобомнинг гапларидан сўнг Абдумалик ака бошқа қайтиб дарахтларимга тегмайдиган бўлди.
Ҳозир ерга қадаган дарахтларим табиатга ўзгача ҳусн бериб турибди. Ким ўтса, «Умридан барака топсин!» деб дуо қилиб, соясида бироз бўлса ҳам нафас ростлаб ўтишади. Лекин бир нарсага ҳайрон қоламан: Aбдумалик ака эккан дарахтлар ҳеч кўкармайди. Ҳовлисида ҳам ҳеч нима йўқ. Ўйлаб қоламан ўша қилган ишлари учун дарахтлар уни қарғаганмикан?..
Мансурбек ЖAББОРОВ,
ЎзЖОКУ ҳарбий журналистика
йўналиши талабаси
Табиат – инсонга мерос эмас, балки келажак авлодлардан олинган омонат. Шу боис биологик хилма-хилликни сақлаш, йўқолиб кетиш хавфи остида турган ҳайвонот турларини муҳофаза қилиш ҳар бир давлатнинг устувор вазифаларидан бири ҳисобланади.
Батафсил
Тошкент шаҳрида жамоат транспорти ҳаракатини яхшилаш, тирбандликларни камайтириш ва автобуслар ҳаракатини тезлаштириш мақсадида алоҳида BRT йўлакларининг ташкил этилгани муҳим ва ижобий қадам бўлди. Йўловчилар ҳам ушбу янгиликни илиқ кутиб олмоқда.
Батафсил
Тонг нафаси ҳали тоза бўлган паллада дарахтлар орасидан эсаётган майин шамол инсон қалбига таскин беради. Қушларнинг сайраши, мусаффо осмон остидаги осойишталик – ҳаётнинг энг буюк неъматларидан.
Батафсил
Табиат – инсонга мерос эмас, балки келажак авлодлардан олинган омонат. Шу боис биологик хилма-хилликни сақлаш, йўқолиб кетиш хавфи остида турган ҳайвонот турларини муҳофаза қилиш ҳар бир давлатнинг устувор вазифаларидан бири ҳисобланади.
Тошкент шаҳрида жамоат транспорти ҳаракатини яхшилаш, тирбандликларни камайтириш ва автобуслар ҳаракатини тезлаштириш мақсадида алоҳида BRT йўлакларининг ташкил этилгани муҳим ва ижобий қадам бўлди. Йўловчилар ҳам ушбу янгиликни илиқ кутиб олмоқда.
Тонг нафаси ҳали тоза бўлган паллада дарахтлар орасидан эсаётган майин шамол инсон қалбига таскин беради. Қушларнинг сайраши, мусаффо осмон остидаги осойишталик – ҳаётнинг энг буюк неъматларидан.
Ўзбекистон шароитида экологик вазият барқарорлигини таъминлашда яшил ресурслар ўзига хос салмоқли ўринга эга. Шу боис давлат ўрмон фондига кирмайдиган дарахт ва буталардан фойдаланиш масаласига ҳуқуқий жиҳатдан кенг эътибор берилмоқда.
Кўзларимни юмиб, хаёлан ортга – болалик йилларимга қайтаман. Сурхон воҳасининг қиру адирлари, тошдан тошга сакраб юрган қирғовуллар, шилдираб оқаётган зилол булоқлар. Ва улар орасида менга ҳамиша болалигимни эслатиб турадиган бир ҳид бор: кавракнинг ўзига хос ўткир ифори. Бу ҳид ҳозир ҳам хаёлларимда жонланганда, тоғ гулларининг иси билан аралашиб димоғимга урилади.
