Чоршанба
09-Сентябр 2026
Сув ресурсларининг тақчиллиги кузатилаётган бугунги даврда ҳар бир томчи обиҳаётдан оқилона фойдаланиш ҳаётий заруратдир.
Айниқса, табиий ёғингарчилик сувларини йиғиш ва ундан деҳқончиликда фойдаланиш борасидаги халқона тажрибаларни илмий ва амалий жиҳатдан қўллаб-қувватлаш экологик барқарорликни таъминлашда муҳим аҳамиятга эга.
Олий Мажлис Қонунчилик палатасидаги Экологик партия фракцияси раҳбари Абдушукур Ҳамзаев Қашқадарё вилояти Деҳқонобод туманида маҳаллий аҳолининг ёмғир сувидан фойдаланиб, сувсиз ҳудудларда дарахт ва доривор каврак ўсимлигини етиштириш борасидаги ноёб тажрибасини ўрганди. Қодир бахши Раҳимов номли маҳалланинг «Қуридаҳна» қишлоғи хонадонларида сув йиғиш тизимлари ва ундан суғоришда фойдаланиш жараёнлари билан яқиндан танишди.
«Деҳқонободлик юртдошларимизнинг ёмғир сувини қадрлаб, ундан унумли фойдаланаётгани – бу ҳақиқий экологик масъулият намунаси. Биз ёмғир ва қор сувларини исроф қилмай, уларни махсус резервуарларда жамлашни ва мана шундай «яшил воҳа»лар яратишни бутун мамлакат бўйлаб тарғиб қилишимиз керак. Бу нафақат табиатни асраш, балки аҳоли даромадини оширишнинг ҳам самарали йўлидир», – дея таъкидлади Абдушукур Ҳамзаев.
Бир пайтлар юртимиз иқтисодиёти ҳақида гап кетганда, асосан мавжуд бармоқ билан санарли йирик корхоналарни сақлаб қолиш, уларни реструктуризация ва модернизация қилиш, янги саноат лойиҳаларини жалб этиш зарурати ҳақида сўз юритиларди. Бугун эса манзара тубдан ўзгарди.
Батафсил
Мамлакатимизда сўнгги йилларда экологик хавфсизликни таъминлаш, иқлим ўзгаришининг салбий оқибатларини юмшатиш, чўлланишга қарши курашиш, биохилма-хилликни сақлаш ва яшил ҳудудларни кенгайтириш давлат сиёсатининг устувор йўналишларидан бирига айланди.
Батафсил
Илгари туризм деганда кўз олдимизга беихтиёр Самарқанднинг нақшинкор гумбазлари, Бухоронинг салобатли миноралари ёки Хиванинг кўҳна деворлари келарди. Тўғри, бу тарихий обидалар миллий ғуруримиз, аждодларимизнинг бизга қолдирган бебаҳо мероси саналади.
Батафсил
Бир пайтлар юртимиз иқтисодиёти ҳақида гап кетганда, асосан мавжуд бармоқ билан санарли йирик корхоналарни сақлаб қолиш, уларни реструктуризация ва модернизация қилиш, янги саноат лойиҳаларини жалб этиш зарурати ҳақида сўз юритиларди. Бугун эса манзара тубдан ўзгарди.
Мамлакатимизда сўнгги йилларда экологик хавфсизликни таъминлаш, иқлим ўзгаришининг салбий оқибатларини юмшатиш, чўлланишга қарши курашиш, биохилма-хилликни сақлаш ва яшил ҳудудларни кенгайтириш давлат сиёсатининг устувор йўналишларидан бирига айланди.
Илгари туризм деганда кўз олдимизга беихтиёр Самарқанднинг нақшинкор гумбазлари, Бухоронинг салобатли миноралари ёки Хиванинг кўҳна деворлари келарди. Тўғри, бу тарихий обидалар миллий ғуруримиз, аждодларимизнинг бизга қолдирган бебаҳо мероси саналади.
Марказий Осиёда 26 миллиондан зиёд аҳоли қурғоқчиликдан жабр кўрмоқда. Минтақадаги 152 миллион гектардан ортиқ ер эса қурғоқчилик таъсирида қолган.
Сурхондарё вилоятининг Қизириқ тумани қишлоқ хўжалиги ривожланган ҳудудлардан бири ҳисобланади. Бироқ кейинги йилларда ерларнинг шўрланиши ва сизот сувларининг сатҳи кўтарилиши экологик ҳамда ижтимоий жиҳатдан жиддий муаммога айланмоқда.
