Археология ўта мураккаб соҳа. Бу касб эгаси фидойи бўлиши керак. Қадимшуносларнинг кўп вақти олис чўлу биёбонлар, бепоён қир-адирларда ўтади. Замин бағридан қадимий ашёни кавлаб олгунича яхшигина тер тўкишига тўғри келади. Топилмани турли текширувлардан ўтказади, олинган маълумотларни жамлайди, таққослайди ва илмий хулосага келади. Сўнг бирор музейга туҳфа этади.

Нодир буюмларни топилиши биланоқ музейга экспонат сифатида қўйиб бўлмаслигини ҳамма ҳам билавермаса керак. Унга олдин ишлов бериш, тозалаш, таъмирлаш, ямаш, реставрация қилиш талаб этилади. Бу ишни, албатта, етарли билим ва тажрибага эга мутахассис бажаради. Очиғи, бундай мутахассис мамлакатимизнинг барча музейларига керак. Лекин бу касб эгаси ҳозирда анқонинг уруғи.

Хўш, нима қилиш керак? Фикримча, музейлардаги осори-атиқаларни реставрация қиладиган мутахассисларни тайёрлашга киришиш лозим. Бу иш қанча тез амалга оширилса, шунча яхши. Бунда олий ўқув юртларига соҳа учун зарур мутахассис етиштириб бериш талаби ҳам қўйилиши керак, албатта.

Улуғбек ЖУМАЕВ