АНДИША МУҲИММИ Ё САЛОМАТЛИК?
Ота қишлоғимга бориб, бир совуқ гап эшитдим. Девор-дармиён қўшнимиз қизини узатган экан. Икки йил ўтмай, қизи ногирон бўлиб қолибди.
Ота қишлоғимга бориб, бир совуқ гап эшитдим. Девор-дармиён қўшнимиз қизини узатган экан. Икки йил ўтмай, қизи ногирон бўлиб қолибди.
— Куни кеча қўни-қўшниларимиздан эшитиб қолдим: Оролбўйи минтақасида яшовчи одамларга поездга ёки самолётга чипта олишда нарх-наво борасида имтиёзлар белгиланибди. Шу ростми?
Инсон учун ўз уйига эга бўлиш энг муҳим ҳаётий эҳтиёжлардан саналади. Айниқса, ўзбек оилаларида фарзандларни уйли-жойли қилишга интилиш ота-оналарнинг умр мазмунига айланган, десак, янглишмаймиз. Тўғри, бунинг учун ҳаммада ҳам етарли имконият бўлмаслиги мумкин. Лекин давлатимиз бу борада яратиб берган шарт-шароит ушбу масаланинг ечимида энг мақбул йўл бўлмоқда.
Ўзбекистон Президентининг Қорақалпоғистон Республикаси, вилоятлар ва Тошкент шаҳридаги Халқ қабулхоналари ташкил этилди. Улар орқали аҳолининг муаммоларига тезкор ва самарали ечим топилмоқда, халқ билан тўғридан-тўғри мулоқотлар қилинмоқда.
2017 — 2021 йилларда Ўзбекистон Республикасини ривожлантиришнинг бешта устувор йўналиши бўйича Ҳаракатлар стратегияси тасдиқланди
Халқимизнинг яшаш шароити кундан-кунга обод ва фаровон бўлиб бораётганини ҳеч ким инкор этмайди. Ҳар икки ҳовлидан бирида енгил машина, кўркам ва шинам уйлар... Аммо ҳамма рўзғорда ҳам шундай шароит эмаслиги бор гап.
Кўпинча фарзанд тарбияси ҳақида сўз борганда, оилавий суҳбатларнинг аҳамиятини назардан четда қолдирамиз. Аслида болада ижобий ёки салбий хислатларнинг шаклланишида оила даврасида айтилган гаплар ва муҳокама қилинган мавзулар ҳал қилувчи масалага айланиши мумкинлигини унутиб қўямиз.
Ҳаммамиз ўқувчи бўлганмиз, яхши биламиз: ўқитувчининг озгина мақтови, эътиборини ўқувчи жудаям юқори ўринга қўяди.
Бугун Қуролли Кучларимиз сафида хизмат қилиш, Ватан ҳимоячиси деган номга мушарраф бўлиш ҳар бир йигит учун нафақат конституциявий бурч, балки юксак шон-шараф ишига айланди. Ўз ҳаётини армиясиз тасаввур қилолмайдиган, ҳарбий хизматни она халқи олдидаги муқаддас вазифаси, деб биладиган ёшлар сафикенгайиб бормоқда.
Юртимиз тинч, ҳаётимиз осойишта, фарзандларимиз замонавий шароитларда таълим-тарбия олмоқда, касб-ҳунар эгалламоқда. Мана шу осойишталик ортида Қуролли Кучларимиз сафларида хизмат қилаётган ўктам ҳарбийларимизнинг машаққатли меҳнати турибди.
Газеталар бугун нега фақат бир хил мавзулар атрофида ўралашиб қолди? Нега жамиятдаги муаммоларга журналистларнинг ўткир-ўткир муносабатлари кўринмаяпти? Халқни қийнаётган айрим чигал масалалар нега дадил танқид қилиб чиқилмаяпти? Фельетон деган жанрлар ўтмишда қолиб кетдими? Матбуотда тузик-қуруқ ўқийдиган нарсалар қолдими ўзи?
Янги йил байрамининг тинч-осойишта ва мазмунли ўтишини таъминлаш, халқимиз шод-хуррамлик билан кутиб олиши учун мамлакатимизнинг барча жойларида зарур чоралар кўрилган. Хусусан, пиротехника воситаларининг юртимизга ноқонуний кириши ва савдосига йўл қўймасликка алоҳида эътибор қаратилмоқда.
Юрган — дарё, дейди халқимиз. Дарё эса бирда тўлиб-тошиб, бирда сокин, бирда маромида оқади. Бунинг ҳикмати кўп, албатта: оққан дарё оқаверади, сув тозаланаверади. Бир жойда туриб қолган оби-ҳаёт эса айнийди. Инсон умри дарёга менгзалиши бежиз эмас: вақтнинг югуриклиги, доимий ҳаракат, руҳни, баданни поклаш, юрган йўлида яратувчанликка интилиш, тириклик, ҳаётни гуркиратиш дарёга ҳам, инсонга ҳам хосдир.
Ўсиб келаётган ҳар бир болага таълим-тарбия бериш бутун жамият, айниқса, педагоглар олдига муҳим вазифалар қўяди. Аммо бугун айрим ўқитувчилар зиммасидаги масъулиятни унутиб, ўзларига берилган ишончни суиистеъмол қилиб, ўқувчиларидан шахсий манфаати йўлида фойдаланаётганига гувоҳ бўляпмиз.
Ўқув-тарбия муассасаси ходимларининг янги «вазифа»си пайдо бўлаётгани ҳақида баъзан эшитиб қоляпмиз. Ачинарлиси, бунда айрим ота-оналар ҳам фаоллик ва ташаббускорликни қўлдан беришмаяпти...
Қиш меваси — олов, дейди доно халқимиз. Совуқ кунларда хонадонимиз иссиқлигини таъминлаш ҳаммамизнинг энг катта ташвишимизга айланиши ҳам шундан. Яхшики, бу масалага мамлакатимизда ҳукумат даражасида эътибор қаратилиб, ҳали ёздаёқ қишга тайёргарлик кўрила бошлайди. Шунинг учун ҳам хонадонларимиз иссиқ, кўнгиллар тўқ.
Хориижий мамлакатларда кенг нишонланадиган, арчасиз ўтмайдиган «Рождество» 31 декабрь куни Янги йил байрамига уланиб кетади. Ҳар бир хонадон арча ясатади, чироқлар билан уйи атрофини безатади.
Латвиянинг Рига шаҳри марказида бутунлай қайта ишланадиган чиқиндилар – пластмасса, шиналар, электр чироқлардан ясалган ноодатий 9 метрлик арча ўрнатилди.
Жисми ва руҳи соғлом бўлган одамгина том маънода ўзини бахтли ҳис эта олади. Негаки, инсон учун энг катта бахт ва бойлик саломатлигидир.