Журналист «ЁЗУВЧИ»ми?

Оддий шамоллашим ҳам ҳар сафаргидек онамнинг қаттиқ хавотирига сабаб бўлди. Қистовлари билан шифокор кўригига бордим.

НАВБАТДАГИ «БЎШ ЙИЛЛИК»

Ўшанда туман газетасида мухбир бўлиб ишлардим. Газетанинг нуфузи баланд йиллар. Ўзиям газета ҳафтасига уч марта катта тиражда чиқарди. 1980 йилларда босмахонада ҳамма ишлар қўлда бажариладиган, техника ҳали ривожланмаган даврлар. Икки куннинг бирида газета чиқади.

Қалбларни забт этиш

БУ ЙЎЛДАГИ 11 ҚАДАМ – МАҚСАДГА Э ЛТУВЧИ ВОСИТА

Инсон бошқаларга яхши кўринишга, қалбларнинг маҳбуби бўлишга, ҳамма томонидан бирдек мақбул шахс сифатида фаолият олиб боришга интилиб яшайди.

Тиғ теккан тана

Мен англаб етган кичик ҳақиқат

Уч марта жарроҳлик амалиётини бошдан кечирдим. У қадар жиддий эмас. Биринчисидан сўнг миямга бир фикр ўрнашди.

УСТОЗЛИК ҚИСМАТИ

Ҳаётда турфа умрлар бўлади. Кимнингдир умри ҳаёти тугаши билан тугаб битади. Яна кимдир хайрли ишлари ўзидан кейин ҳам давом этиши учун астойдил ҳаракат қилиб, кўпчиликка фойда етказиб яшашни афзал билади. Моҳир педагог, тажрибали мураббий, юзлаб шогирдларга устозлик қилган Алимардон Нуралиев ана шундай инсонлардан бири эди.

АНВАР ОБИДЖОН БАШОРАТЛАРИ

Болалигимдан адабиётга қизиққаним сабабли Анвар Обиджон асарларини ўқиб катта бўлганман. 1980 йилларда «Энг ёруғ кун» номли қиссаси босилиб чиққан эди.

ДЎСТЛИКНИ ҚАДРИ

Динимиз инсонларни доимо бир-бирлари билан яхши муомала қилишга буюрар экан, уларнинг муносабатлари беғараз, самимий бўлиши лозимлигини таъкидлайди. Зеро, инсон табиатан киришимли қилиб яратилган.

ЎЗБЕКНИНГ ОНАСИ

Отам қазо қилган йиллар эди. Отам борлигида ҳеч биримизнинг бошимизда рўзғор ташвиши йўқ эди, қаердан нима келиб, қаёққа кетаётганини билмас, ҳамма ёқ тўкинсочинчилик эди.

Ўлганман, оёқда турганим ёлғон

ёхуд «Дилдаги доғ» спектакли томошасидан сўнгги ўйлар

ЮЗ ФОИЗЛИ МУҲАББАТ...

Муҳаббатнинг ҳам фоизи бўладими, дерсиз. Бўлар экан. Лекин бу ҳақида сал кейинроқ.

МАЙСАЛАР УСТИДАГИ ТОМЧИ-ТОМЧИ ЁШ

Рауф Парфи танлаган бадиий ифодалар оддий ва гўзал, улуғ шоир талқин этаётган мазмун-моҳият, шу йўсинда, оддий ўқувчига ҳам тушунарлидек туюлса-да, у яратган ҳар бир шеърий образ замирида рамзий маънонинг чуқур қатламлари ётар, парфиёна ижодда хаёлотнинг мураккаб олами жилваланаркан, даъваткор руҳ шеър шайдосини воқеликка яхшироқ назар солишга ундарди.

КЕЛИННИНГ  «ТОҒА»СИ

Наманган сафарларидан бирида Ғафур Ғулом даланинг шундоққина адоғида айқириб оқаётган катта сувга тикилганича ўй суриб ўтирган экан. Шу маҳал у турган жойнинг яқингинасидан аёл кишининг йиғиси эшитилиб қолибди.

ДЎСТЛИК  СИНОВИ

Телефонини олди-да дўстига қўнғироқ қилди: — Онамнинг мазалари йўқ! Менга дориларга пул керак, — деди.

МЕҲР ҲАҚИДАГИ «ВАЪЗ»

Якшанба куни эди. Ғанижон уйида иштиёқ билан қоғоз қоралаётганди. Чошгоҳ пайти қўл телефони шўх жиринглади. Қараса, нотаниш рақам. «Ким бўлдийкин?» деган ўйда тугмачасини босиб, телефонни қулоғига тутди.

ТРАКТОРНИ КЎТАРГАН ЭЧКИЭМАР

(Бўлган воқеа)

Кўкламнинг ўрталари. Қуёш олов пуркайди. Қум аралаш келаётган гаримсел кўз очирмайди. Ҳайҳотдай Қизилқум саҳросининг чек-чегараси, адоғи йўқдай гўё. Чўл бағрини тасмадек кесиб ўтган бу йўлни унча ҳам текис деб бўлмайди. Бироқ шундай бўлсада, бу йўлдан онда-сонда т урли русумдаги техникалар ўтиб туради.