ТИЛИ ҚИСИҚ УСТОЗ
Мустақилликдан илгари бир вилоятда таниқли журналист, ёзувчи устозимиз яшаб ўтганди. Суҳбати дилтортар, одамохун инсон эди. Шогирдларига эътиборли, меҳрибон, ғамхўр эди.
Мустақилликдан илгари бир вилоятда таниқли журналист, ёзувчи устозимиз яшаб ўтганди. Суҳбати дилтортар, одамохун инсон эди. Шогирдларига эътиборли, меҳрибон, ғамхўр эди.
Онамнинг ўтганига йигирма икки кун бўлганди. Нимадир сабаб бўлиб туман марказига боришга тўғри келиб қолди.
Бунга кўп йиллар бўлди... Бошланғич синфда ўқирдим. Бироз бўй чўзган бўлсам керак, биринчи синфда кийган кийимларим тўғри келмай қолди. Онам шимимнинг бир жойига ямоқ солиб берса, икки кун ўтмай, бошқа жойидан йиртилиб кетарди. Қишда катта опамнинг пальтосини кийдим. Акамнинг эски оёқ кийими билан синфни зўрға тугатдим. Хуллас, ота-онам янги кийим олиб берадиган бўлишди. Бозорга отландик...
«Қизим, сенинг исмингдан кейин менинг исмим келади. Бу исм билан одамларни қирқ йил кулдирдим. Лекин ўзим одамларнинг кулгисидан кўра кўпроқ йиғладим. Қизгинам, сен ҳаётда фақат санъат учун яшамагин!
Олдинлари уйга келишим билан бобомнинг хонасига ошиқардим. «Кўзимнинг нури», «Ҳаётимнинг мазмуни», деб эркалашидан бўйим янаям чўзилиб кетгандек бўларди. Бугун эса ўша меҳрибон бобомни таниёлмайман. Ярим йилдирки, оғир хаста. Тўшакка михланиб қолган. Сўнгги пайтларда асабий, ҳатто, бироз тошбағир одамга айланиб қолгандек.
Осмоннинг яна қовоғи осилди. Ёмғир ёғади, шекилли. Бундай пайтда Шокир отанинг чоғроқ ҳужраси янада торайиб бораётгандек туюлади. Қоронғилашиб, бор файзи ҳам кетади.
Жавондаги китобларни тахлаётиб, улар орасидаги эски, четлари сарғайган конвертга кўзим тушди. Олдин бу конвертга ҳеч эътибор бермаган эканман.
Қишлоқда яшашнинг ўзига яраша ташвишу юмушлари бор. Тонг саҳардан туриб, тоза ҳавога чиҳаман. Бироз айланиб, сўнг томорқадаги экинлар парвариши билан шуғулланаман. Мол-ҳол дегандек... Ишқилиб, қиламан десангиз, иш топилади. Юмушимни тугатиб тургандим, ташқаридан машинанинг сигнали эшитилди. Эшикни очсам, хушсурат бир одам турибди.
...Бир маҳал фламинголар турган жойда думи узун, чиройли тулки пайдо бўлди. Тулкининг мақсади қушларнинг кўзини шамғалат қилиб, очиқ ерда тухум босиб ётган ўрдакни олиш эди.
Раҳимжон Меҳрибонлик уйининг раҳбари Дилором Расулованинг қабулидан хурсанд бўлиб чиқди. Қаранг, шунча боланинг тақдири унинг қўлига топширилди. Хаёлида кийган оппоқ халати шоҳона либосдай туюлди. Энди болаларни тиббий кўрикдан ўтказиш керак. Хаёлига Тошкент тиббиёт олийгоҳини битиришда раҳбари айтган гаплари келди: «Ҳар бир бола бир дунё, унинг тақдири сизга боғлиқ...»
Шифохона даҳлизида шеригимни кутиб тургандим, бирдан тез ёрдам машинасининг шовқини эшитилиб, шифохона ҳовлисида тўхтади. Ичкаридан икки шифокор чиқиб, олиб келинган беморларга ёрдамлаша бошлади. Машинадан юз-кўзи қонга беланган бир аёл ва қоши ёрилган қизчани тушириб, ичкарига кириб кетишди. Ҳодисанинг сабабига қизиқиб, ҳайдовчини секин гапга солдим.
Бранислав НУШИЧ, серб ёзувчиси
Холаваччам Милена билан анчадан бери кўришмаган эдик. Эрга текканига икки йилдан ошдики, у мени бир кўргани келгани йўқ.
Хориижий мамлакатларда кенг нишонланадиган, арчасиз ўтмайдиган «Рождество» 31 декабрь куни Янги йил байрамига уланиб кетади. Ҳар бир хонадон арча ясатади, чироқлар билан уйи атрофини безатади.
Латвиянинг Рига шаҳри марказида бутунлай қайта ишланадиган чиқиндилар – пластмасса, шиналар, электр чироқлардан ясалган ноодатий 9 метрлик арча ўрнатилди.
Жисми ва руҳи соғлом бўлган одамгина том маънода ўзини бахтли ҳис эта олади. Негаки, инсон учун энг катта бахт ва бойлик саломатлигидир.